[تکرار قدم چهل و نهم؛ نوشته‌شده در ۳ بهمن ۱۳۹۲]

شاید این یک تعریف جدید از عدالت باشد:

عدالت به‌مثابه کرامت انسانی، لوازم و الزاماتِ تأمین و تقویت کرامت انسانی، و اقتضائات و پیامدهای تأمین و تقویت کرامت انسانی.

توجه شود که در «عدالت به‌مثابه کرامت انسانی»، کرامت انسانی پیامد عدالت نیست، بلکه عین عدالت است.

خواهید گفت تعریف کرامت انسانی چیست؟ در این‌جا، نگاه دینی به کرامت انسانی مَد نظر است؛ داستان آفرینش انسان، و کرامت اعطایی پروردگار به بنی‌آدم.

این تعریف از عدالت، می‌تواند یک چشم‌انداز ارائه کند و سپس در ذیل این چشم‌انداز، معرف‌سازی‌ها آغاز شود.

این تعریف، معرف‌سازی عدالت را آسان‌تر می‌کند.

➕

از اقتضائات و پیامدهای چنین رویکردی، الزام به پاک‌سازی فرهنگ‌مان است از رسوبات شرم‌آور یک تاریخ استبدادزده، و پرهیز از استخدام واژگان نظام ارباب-رعیتی، ذیل هر عنوان معمول و یا مقدس‌شده‌ای (حتی اگر مثلاً «رعیت»، در لفظ، کسی باشد که باید حالش را بسیار رعایت کرد). این، صد البته نیاز دارد به تبیین سیستم فراگیر برده‌داری در دوران باستان، دوران میانه و دوران معاصر، و حدود پذیرش و ماهیت آن در اسلام اهل بیت. (ببینید)

🔑 ⚖