عارفانی گفته‌اند و نوشته‌اند که:

▫️رَجَب لِتَرکِ الجَفاء، شَعبان لِلعَمَلِ و الوَفاء، رَمَضان لِلصِّدقِ و الصَّفاء.

▫️رجب شَهرُ التّوبة ... الحُرمة ... العِبادَة،

شعبان شَهرُ المُحَبّة ... الخِدمة ... الزَّهادة،

رمضان شَهرُ القُربَة ... النِّعمة ... الزّيادة.

▫️رجب شهرٌ يُضاعِفُ اللّه فيه الحَسَنات، شعبان تَكفُرُ فيه السّيِّئات، رمضان يَنتَظِرُ فيه الكَرامات.

▫️رجب شهر السّابِقين، شعبان شهر المُقتَصِدين، رمضان شهر العاصين.

نگفتمت مرو آنجا که آشنات منم؟

در این سرابِ فنا چشمه حیات منم؟

وگر به خشم رَوی صد هزار سال ز من

به عاقبت به من آیی که منتهات منم؟

نگفتمت که به نقشِ جهان مشو راضی

که نقش‌بند سراپرده رضات منم؟

نگفتمت که منم بحر و تو یکی ماهی

مرو به خشک که دریای باصفات منم؟

نگفتمت که چو مرغان به سوی دام مرو

بیا که قدرت پرواز و پرّ و پات منم؟

نگفتمت که تو را ره زنند و سرد کنند

که آتش و تبش و گرمی هوات منم؟

نگفتمت که صفت‌های زشت در تو نهند

که گم کنی که سرِ چشمه صفات منم؟

نگفتمت که مگو کار بنده از چه جهت

نظام گیرد خلّاق بی‌جهات منم؟

اگر چراغ‌دلی، دان که راه خانه کجاست

وگر خداصفتی، دان که کدخدات منم

(از: مولوی بلخی)

⛲️🫀