قدم نود و چهارم: دو نگرانی
با پذیرش خطر سادهانگاری و سادهسازی، مینویسم:
- خطر پوپولیسم خامِ دکتر میم. پز. با بازتاب سوتیهای متناوب گفتاری و رفتاری او، و عَلَم کردن چند چهره منتقد ترکزبان و غیر ترکزبانِ آیهوحدیثخوان و ایدهپرداز در حکمرانی و صد البته مخالف گرانسازی، تا حد قابل توجهی خنثی میشود. یادآوری این که ایشان، شرافت و گردن خود را ضامن حرفهایش قرار داده، تندروانه محسوب میشود و لزومی ندارد!
- خطر واگرایی قومی، اگر جگرِ بازی سطح بالا با کارتش را داشته باشند، پیچشهای متناسب گوشهایشان، تدبیر و تدارک شده است و میشود.
- خطر تولد دوباره جوّ سنگین اختناق توسط اصلاحیهای افراطی که با خشکمغزی چماق به دست گرفتهاند تا هر چه زودتر دهانها و قلمهای مخالف را ببندند و بشکنند، با تشدید هجو کردنِ از صدر تا ویترین تا ذیلشان، تا حد قابل توجهی خنثی میشود؛ مثال دمِ دستیاش، استفاده از مدل سریال «مرد هزار چهره» و کاراکتر «مسعود شصتچیِ» اشتباهی است.
به همین منظور، فاصلهگذاری میان رئوس و بدنه، میان طیفهای مختلف اصلاحیها، و میان اصلاحیها و اعتدالیها، هوشمندی اصولیها را لازم دارد که بعید است داشته باشند؛ امید هست که زحمت این مهم را خودشان متقبّل شوند!
- خطر پارازیتهای نواصولیهای تکراری هم با عملکردشان در جریان تشکیل کابینه جدید و نهایتاً رویکردشان در انتخابات آتی شوراهای شهرها، خنثی خواهد شد.
- اما نگرانی اصلی، هدر رفتن فرصت محدود و بسیار ارزشمند برای قویتر کردن ایران عزیز، تا شروع جنگ جهانی جدید است.
- و نگرانی فرعی، عبارت است از: نحوه مواجهه نیروهای انقلابی کف میدان با تنشهای امنیتی پیآمد طرحهای سوپرگرانسازی نوابغ تیم دکتر میم پز.
- و بله؛ خطرات و نگرانیهای فرعی دیگری هم وجود دارند؛ مانند تجدید افتضاح برجام، با خاک یکسانشدن وجهه نهاد دولت و... اما تحولات بینالمللی به قدری سریع خواهند بود که برای توجه به موارد ذکرشده نیز فرصت زیادی نخواهیم داشت.
➿⏰
