🔹

خوانده بودیم که: «بازار پیش‌بینی (Prediction Market) یکی از روش‌های کمّیِ مورد استفاده در آینده‌پژوهی است. این روش مبتنی بر گردآوری هوش جمعی انسانی، به‌خصوص بهره‌گیری از نظرات خبرگان، برای پیش‌بینی آینده است. از این روش‌ سال‌ها است که برای پیش‌بینی انتخابات‌های سیاسی در کشورهای مختلف استفاده می‌شود. عمر این روش به‌ویژه در آمریکا حتی بیشتر از روش‌های مرسوم نظرسنجی است که مؤسساتی مانند گالوپ انجام می‌دهند.

در این روش فضای رقابت بین نامزدها به‌صورت یک بازار خرید و فروش مانند بازار بورس شبیه‌سازی می‌شود. پیش‌بینی‌کنندگان در نقش خریدوفروش‌کنندگان سهام بازار، عمل می‌کنند. هر یک از نامزدها در این بازار دارای قیمتی هستند که لحظه به لحظه متغیر است. شرکت‌کنندگان (پیش‌بینی‌کنندگان) در بازار از طریق خریدوفروش سهام نامزدها در بازار، قیمت آن‌ها را بالا و پایین می‌آورند که در واقع منعکس‌کننده میزان شانس آن‌ها در رقابت انتخاباتی است. شرکت‌کنندگان تمام تلاش‌شان را می‌کنند پیش‌بینی دقیق‌تری داشته باشند تا مجموع سهام بالاتری را در اختیار داشته و از این بازار بیشترین سود را کسب کنند. همین انگیزه باعث می‌شود شرکت‌کنندگان تا حد زیادی فارغ‌ از تمایل‌ها و گرایش‌های‌شان، دقت بیشتری در پیش‌بینی وضعیت پیشِ روی نامزدها داشته باشند.»

در ایران حداقل یک گروه تحقیقاتی، از این روش در سطح محدودی برای پیش‌بینی نتایج دوازدهمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری ایران در اردیبهشت ۱۳۹۶ استفاده کرده است. این بازی در سطحی محدود و با مشارکت ۲۰ نفر از اعضا و همراهان این گروه انجام شد.

http://www.ayandeban.ir/1396/03/prediction-market-1396-election

🔸

ما توانستیم تلخیصی کیفی از این روش ارائه کنیم؛

با هیأت منصفه‌ای بسیار محدود،

ضریب خطایی بسیار کم،

بسیار سریع و کم‌خرج،

در نتیجه بسیار مقرون به صرفه‌تر از روش پیمایش و حتی روش بازار پیش‌بینی،

و جالب‌تر از همه:

مبتنی بر داوری درباره یک و فقط یک متغیر

«استفاده مناسب از ظرفیت تبلیغات»

در ۲۱ فرصت (شبانه‌روز)! ...

📊🕵‍♂