آن‌چنان که در سند رسمی حکومت امریکا مصوب ۱۹۹۷ (کنگره، سنا و ریاست جمهوری) آمده است، الزامات ورود امریکا به جنگ مستقیم با یک کشور، عبارت اند از:

۱- تجسم دقیق نظامی از روند تحولات جنگ.
۲- اطمینان از توانایی کنترل دامنه و شدت جنگ در سطح مطلوب.
۳- اطمینان از پذیرش تلفات قابل قبول توسط جامعه امریکا و نظامیان امریکا.
۴- اطمینان از پیروزی قطعی.
۵- ایجاد جوّ و شرایط موافق حمله در افکار عمومی امریکا.
۶- درک و تعریف روشن و جامع از منافع ملی امریکا در جنگ.
۷- وجود یک یا چند متحد مهم، یا در شکل ایده‌آل آن، ایجاد یک ائتلاف منطقه‌ای و یا بین‌المللی برای جنگ.
۸- فراهم شدن زمینه‌های مشروعیت و مقبولیت تهاجم در افکار عمومی منطقه جنگ.
۹- تأمین هزینه‌های جنگ.
۱۰- وجود تمایل ابتدایی برای جنگ در طرف مقابل.
۱۱- جلب افکار عمومی جهانی به‌ویژه سازمان‌ها و نهادهای بین‌المللی برای جنگ.
۱۲- وجود حوادث عملیاتی و استراتژیک علیه منافع امریکا با منشأ طرف مقابل.

۱۳- آشکار شدن تزلزل و تردید در اراده ملی طرف مقابل؛
۱۳، ۱- عدم وجود وحدت و انسجام ملی.
۱۳، ۲- وجود گروه‌های فشار و احزاب قدرتمند متمایل به امریکا.
۱۳، ۳- شکاف‌های اعتقادی در جامعه مقابل.
۱۳، ۴- شکاف‌های طبقاتی و اختلاف زیاد اقتصادی در جامعه مقابل.
۱۳، ۵- عدم وجود رهبری قاطع و جامع‌نگر.
۱۳، ۶- عدم وجود نیروهای نظامی قدرتمند بازدارنده.
۱۳، ۷- عدم وجود منابع پشتیبانی.
۱۳، ۸- عدم وجود استراتژی مشخص و مدون.
۱۳، ۹- عملکرد انفعالی در مقابل امریکا.

(به نقل از: فرمانده وقت نیروی دریایی سپاه، ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۶)

تذکر:
* در ارزیابی هر مورد، ادراک مقامات امریکایی مؤثر و ملاک است؛ نه مسؤولان طرف مقابل!
** این محاسبات، متعلق به شرایط عادی است؛ نه اوضاع جنگ همه با هم (جهانی)!

🥁⚔