چند برنامه و پایگاهِ معتبر پیش‌بینی آب‌وهوا را در نظر بگیرید (مثل The Weather Channel, AccuWeather, Weather App, Yahoo Weat, Local Weather, Weather-forecast dot com).

در یک بازه زمانی بغرنج (مثل همین روزهای ابتدای زمستان) پیش‌بینی‌شان برای یک مکان نه‌چندان متلاطم (مثل شهر تهران) را مقایسه کنید.
می‌بینید پیش‌بینی‌ها، درباره ساعات بارش برف یا باران، و حتی درباره حداقل و حداکثر دما، با هم متفاوت هستند! (گرچه احتمالاً در ارزیابی روند کلی تقریباً اشتراک نظر داشته باشند).
این‌ها، از امکان‌های پیشرفته‌ای برخوردار هستند؛ همچون انبوه اطلاعاتِ ماهواره‌ها، رادارها، بالون‌ها، مراکز هوانوردی (فرودگاه‌ها، هواپیماهای بین قاره‌ای، و...)، مراکز دریانوردی (بنادر، اقیانوس‌پیماها، و...)، ایستگاه‌های محلی (منبع باز، منبع بسته و اختصاصی)، که به‌صورت بین‌المللی شبکه شده‌اند و جریان‌های اقلیمی اثرگذار (مثل ابرها) را در سرتاسر سیاره، رصد و دنبال می‌کنند. با این همه، به دلایلی (ازجمله تفاوت در الگوریتم‌های پردازش و الگوهای حدس‌زننده) نتایجی گوناگون، ارائه می‌دهند. آیا این برنامه‌ها (یا کارشناسان هواشناسی) به‌دردنخور و مفت‌خور هستند؟

در پژوهش‌های علوم اجتماعی (چه کاربردی-روزمره، چه بنیادی-چشم‌انداز) و پیش‌بینی جوّ جوامع، اوضاع از این خیلی پیچیده‌تر است و حدس‌ها، پراختلاف‌تر.
اما در ایران عزیز، عمده سازمان‌های دولتی و حاکمیتی مرتبط، انتظار دارند حرف‌های ساده بشنوند. حتی گاهی دوست دارند اهل پژوهش اجتماعی، نقش خود را چیزی شبیه به شعار این تولیدکننده، تعریف کنند!

👨‍🔬🌦🎽